Егзекуцијата во Тексас траеше повеќе од еден час – осуденикот плачеше од болка

Егзекуцијата на Рејналд Деннес во Тексас, која се случи во четвртокот, траеше повеќе од еден час бидејќи затворскиот персонал имаше големи тешкотии при пронаоѓањето вена за смртоносната инјекција.

Тој гласно плачеше за време на постапката и молеше да му се олесни болката. Затворските службеници тврдат дека ги испочитувале сите пропишани процедури, пренесува CNN.

Во кратката завршна изјава, Деннес им рече на своите блиски дека се чувствува благословен поради „татковинската љубов“ што ја доживеал во текот на изминатите 30 години, а потоа му се обрати на управникот на затворот: „Ајде, управнику!“.

Речиси веднаш потоа извика: „Боли! Ајде! Ајде!“, пцуеше и го молеше својот „татко“ да му ја „одземе оваа болка“.

„Пушти ме, татко“, повторуваше тој. „Пушти ме… Тука сум. Сите овие години бев твој син“.

Потоа извика: „Десната нога ужасно ме боли!“ и ја опиша болката како грч. По уште една пцовка, застенка и рече: „Мислам дека ова не е нормално. Земи ме, татко. Не дозволувај вака да страдам. Ајде“.

Постапката заврши во 19:07 часот, точно 63 минути откако тој беше врзан. Една минута подоцна, лекар ја констатираше смртта.

Портпаролката на затворот, Аманда Хернандез, потврди дека имало неколку неуспешни обиди пред тимот да успее да постави игли во левото стапало и на левата страна од вратот на Деннес.

Таа не го знаеше точниот број на обиди, но нагласи дека постапките на тие места биле во согласност со државните протоколи. Таа исто така сугерираше дека Деннес можеби преувеличувал во врска со болката, бидејќи почнал да се жали уште пред инјектирањето на лекот, а се жалел и на болка во делови од телото каде што воопшто немало игла.

На прашањето дали тој глумел, таа одговори: „Мислам дека да, имаше такви индиции… Од наша страна немаше ништо невообичаено“.

Таа додаде дека ова не е првпат да мораат да ја ставаат инфузијата на алтернативни места, ниту пак првпат затвореникот веднаш да почне да се жали на болка.Овој случај се случува во време кога во САД повторно се разгледува прашањето за смртната казна, по неуспешниот обид за погубување на Криста Пајк во Тенеси во септември. Таа преживеа две дози пентобарбитал, седатив што се користи при извршување на смртни казни. Нејзините адвокати тврдат дека лекот веројатно не навлегол правилно во крвотокот.

Деннес беше прогласен за виновен за тешко убиство на Јанош Шуч, трговец со дијаманти, кој во јануари 1996 година бил пронајден со повеќе прострелни рани во неговата канцеларија во Хјустон. Деннес, кој бил дизајнер на накит, имал канцеларија во истата зграда.

За време на судењето, хигиеничарката сведочеше дека, на инсистирање на Деннес, таа ја отклучила задната врата од зградата, овозможувајќи им на него и на неговиот брат да влезат. Исто така, следејќи ги упатствата, таа го одвлекла вниманието на чуварот, кој бил погоден со два куршума. Чуварот преживеал и го посочил Деннес како напаѓач.

Полицијата пронашла празен сеф во канцеларијата на Шуч. Дијамантите и околу 200.000 долари во готовина, кои Шуч наводно ги чувал таму, никогаш не биле пронајдени. Адвокатите на Деннес подоцна тврдеа дека немало доволно докази оти тој го извршил убиството.

Неговиот брат, Хозе Алберт Деннес, една година по пресудата призна вина за убиството во истиот случај и беше осуден на 45 години затвор. Тој беше пуштен од затвор на условна слобода во 2019 година.

Џенис Коупленд, сопругата на ранетиот чувар Дејвид Коупленд (кој почина пред пет години), присуствуваше на извршувањето на смртната казна.

„Дејвид секогаш мислеше дека Рејналд ќе го надживее. За жал, беше во право“, рече таа.

„Конечно, по 30 години, правдата е задоволена“ порача.

Back to top button
Close