Поранешниот шеф на Гугл со порака: Исклучете ја Вештачката интелегенција

Поранешниот извршен директор на Гугл, Ерик Шмит, предупреди дека системите за вештачка интелигенција би можеле да станат толку напредни во следните пет години што луѓето повеќе нема да разбираат што прави таа.

Кога го прашале што треба да се направи ако вештачката интелигенција достигне такво ниво, Шмит кратко рекол: „Исклучете ја“.

Шмит верува дека развојот на вештачката интелигенција во наредните години во голема мера ќе биде определен од три технологии: зголемениот контекст што системите можат да го обработуваат, развојот на агенти на вештачка интелигенција и можноста за креирање функционален софтвер со користење на текстуални инструкции. Според неговата проценка, за пет години, вештачката интелигенција би можела да обработува сложени „рецепти“ од околу илјада чекори и да ги користи за решавање на тешки проблеми во науката, медицината, истражувањето на материјали и борбата против климатските промени.

„Во рок од пет години, вештачката интелигенција би можела да обработува бесконечен контекст, да користи логичко расудување за решавање проблеми од 1.000 чекори и да управува со милиони агенти што работат заедно. Со текот на времето, тие ќе развијат свој јазик, а ние повеќе нема да разбираме што прави“, рече Шмит. Шмит објасни дека системите за вештачка интелигенција веќе стануваат способни да запомнат огромни количини на информации и да ги користат резултатите од една задача како основа за последователни чекори.

Таквиот начин на работа би можел да ѝ овозможи на вештачката интелигенција постепено да решава многу сложени проблеми. Како пример, тој наведе процес во кој системот извршува еден чекор, го проверува резултатот, а потоа одредува што да прави следно врз основа на тоа.

Според негова проценка, ваквите системи на крајот би можеле да поминат низ процеси што вклучуваат стотици или илјадници чекори за да дојдат до решенија за сложени научни проблеми.

Друга главна насока на развој се агентите на вештачката интелигенција, или специјализирани системи што можат да учат за одредена област, да развиваат идеи и потенцијално да ги тестираат своите заклучоци. Шмит наведе агент што би можел да студира хемија, да формулира хипотези, да спроведува лабораториски тестови и да ги користи резултатите за понатамошна работа како пример.

Тој очекува дека во иднина би можеле да има милиони такви агенти, како и платформи преку кои луѓето би можеле да ги пронајдат и да ги користат за разни задачи.

Третата насока се однесува на можноста корисникот едноставно да опише што сака програмата да прави, додека вештачката интелигенција сама го создава потребниот софтвер, без класично пишување код.

Шмит го наведе програмирањето, вклучувајќи го и јазикот Python, како една од областите во кои системите за вештачка интелигенција се веќе многу способни.

Според него, уште поголема промена би можела да следи кога вештачката интелигенција ќе може континуирано да извршува сложени софтверски задачи.

Комбинацијата на овие технологии би можела, според Шмит, да им овозможи на различните системи за вештачка интелигенција да работат заедно.

Тој, исто така, ја покрена можноста агентите на вештачката интелигенција на крајот да го развијат својот јазик, што би им отежнало на луѓето да ги разберат своите постапки.

„Во одреден момент, овие системи ќе станат доволно моќни за да можете да земете агенти и да им дозволите да почнат да работат заедно“, рече Шмит, пред да додаде: „Знаете што треба да направиме? Исклучете ја.“

Неговото предупредување доаѓа во време на растечка дебата за безбедноста на напредните системи за вештачка интелигенција.