Нова надеж за загрозениот див свет: Редок јагуар повторно забележан во планините на Хондурас

По повеќе од 10 години без ниту една трага, редок вид јагуар повторно е забележан во планинскиот венец Сиера дел Мерендон во Хондурас, предизвикувајќи возбуда и внимание меѓу заштитниците на природата ширум светот. Според најновите податоци, присуството на големата мачка е потврдено благодарение на фотостапици поставени длабоко во планините, каде што човечкиот пристап е речиси никаков. Снимката е прв доказ за присуството на јагуарот во областа по повеќе од 10 години.

Стручњаците вклучени во проектот за следење на дивиот свет велат дека откритието има огромни импликации за биодиверзитетот на областа.

„Секое ново видување на јагуари во области како ова е причина за оптимизам. Ова е силен знак дека екосистемот сè уште може да поддржи големи грабливци. Јагуарот е врховен ловец, што значи дека неговото присуство укажува на здрав и стабилен синџир на исхрана“, велат истражувачите.

Интересно е што овој вид често се нарекува „планински“ или „облачен јагуар“ бидејќи живее на поголеми надморски височини, што не е типично за повеќето популации на овие животни кои претпочитаат густи тропски шуми. Јагуарот е најголемата мачка во Јужна Америка и трета по големина во светот, по тигарот и лавот. Сепак, неговата популација се намалува поради уништувањето на шумите, нелегалниот лов и проширувањето на човековите населби.

Снимките од Хондурас покажуваат јагуар како се движи низ недостапен планински терен, потврдувајќи дека видот може да преживее и во поекстремни услови отколку што се сметаше претходно. При специјалната потрага, користени се тн. фотостапици – уреди коишто се активираат со движење и овозможуваат животните да бидат снимани во нивното природно живеалиште без присуство на човек.

„Овие технологии го револуционизираа начинот на којшто ги следиме ретките и скриени видови“, објаснуваат биолозите.

Зошто ова е важно? Враќањето на јагуарот во ова подрачје има пошироки импликации. Тоа укажува на успехот на напори за зачувување, а потврдува дека изолираните живеалишта можат да бидат клучни за опстанокот на видот и нуди надеж за закрепнување на популацијата на овие животни во Средна Америка.