Почина Васко Јолески,човекот кој 6 години чекаше донорско срце

Згасна животот на Васко Јолески од Струга – човекот кој со својата храброст, истрајност и човечност стана симбол на борбата за живот и надеж за стотици пациенти во Македонија. По долгогодишна битка со тешка срцева болест, тој не ја дочека победата за која се надеваше со години – успешна трансплантација на срце.

Васко повеќе од шест години живееше со механичка циркулаторна потпора, уред што му го одржуваше животот додека чекаше донорско срце. Секој негов ден беше исполнет со неизвесност, зависност од батерии и медицинска опрема, но и со силна волја дека еден ден ќе добие нова шанса за живот.

Неговата борба започна уште во 2011 година, кога му беше дијагностицирана тешка срцева слабост. Кога здравствената состојба драстично се влоши, единственото решение беше вградување механичка потпора која требаше да го одржи во живот до трансплантацијата.

Но, Васко никогаш не мислеше само на себе.

Како претседател на Националното здружение „Храбро срце“, тој стана препознатлив глас на пациентите кои живеат со механичка циркулаторна потпора. Непрестано укажуваше на проблемите со кои се соочуваат овие пациенти, бараше подобри услови за лекување, финансиска поддршка и системски решенија што ќе им овозможат достоинствен живот.

Со своите јавни настапи и апели, Јолески постојано ја нагласуваше и важноста на органодарителството, потсетувајќи дека една донаторска одлука може да значи спас за повеќе човечки животи.

По долгото чекање, неодамна се појави долгоочекуваната надеж – беше пронајдено компатибилно срце. Васко со огромна верба ја прифати можноста да биде првиот пациент со механичка циркулаторна потпора кај кого ќе се изврши обид за трансплантација на срце.

Пред заминувањето во болница им кажал на дел од новинарите дека, доколку сè помине добро, за една недела ќе даде интервју – овојпат како човек кој конечно добил ново срце и нов почеток.

За жал, тој разговор никогаш не се случи.

Васко Јолески ја загуби и последната животна битка, оставајќи зад себе огромна празнина кај семејството, пријателите, пациентите и сите што ја следеа неговата приказна.

Неговото име ќе остане запаметено како симбол на истрајност, достоинство и несебична борба за подобар живот на луѓето кои се соочуваат со најтешките здравствени предизвици. Неговата животна приказна е потсетник колку се важни органодарителството, солидарноста и надежта – затоа што едно дарувано срце може да значи нов живот за некого.

Почивај во мир, Васко. Твојата борба, твојата храброст и твојата порака ќе продолжат да живеат.