Тајната агенда“ на сегашниот македонско-бугарски проект

Не требаше долго да се чека, едвај два-три дена, за да се види дека обидот нагло да се подобрат односите помеѓу Бугарија и Македонија со иницијативата на двајцата нови премиери нема да помине со воодушевување во разни политички, безбедносни, академски, медиумски и други – можеби со исклучок на бизнис – кругови и во Скопје и во Софија. По успешните последователни и брзи средби на владите во двата главни градови, исполнети со насмевки, ракувања и внимателни, но „техно-оптимистички“ изјави, следуваат внатрешно-политичките „отрезнувања“ на оние кои очекуваа барем некаков инцидент, некоја изречена или направена провокација, нешто со што ќе можеше веднаш да се оспорат намерите и судбината на целиот „проект“… Не се случи.

Најголем дел од реакциите и таму и овде – намерно не цитирам и не наведувам имиња, општествени позиции и политички функции на оние кои негативно или со резерви реагираа на исходот од случувањата за, од една страна, да не се помешаат персонални „баби и жаби“ и, од друга страна, за да не се поистоветат добронамерните укажувања со злонамерните опструкции на процесот – се сведуваат, разбирливо, на двете клучни теми од нашите соседски недоразбирања: статусот (и бројноста) на Бугарите во Македонија (и Македонците во Бугарија); и официјалните и неофицијалните толкувања на историјата на тие односи.

Сумарно, би можело да се каже дека сите критичари велат оти џабе се согласностите да се унапредат деловните, стопанските, сообраќајните, дигиталните, културно-образовните и другите „технички“ области на соработката, кои се со различно ниво на хибернација седумдесетина години, додека не се разреши историско-политичкиот „меритум“ на кризата содржан во двете погорни клучни теми на недоразбирањата. Во круговите на критичарите, и таму и овде, се тврди дека Бугарија нема да го симне ветото за македонско евро-интегрирање, додека нема договор за „целиот пакет“ на односите. Потоа, врз основа на тој став се критикуваат тактичките потези за „отстапки“, „гестови на добра волја“ и „концесии“ како лоши (или добри) за целокупната стратегија на разрешувањето на македонско-бугарскиот спор.

…

Копумната на Сашо Орданоски во целост прочотајте ја тука